Zimbabwe was uiteraard een reisdoel om de Victoria Falls te kunnen zien. We verlieten de Chobe Lodge redelijk vroeg in de ochtend omdat de grensformaliteiten aan de Zimbabwaanse kant nog wel eens veel tijd in beslag kan nemen. Blijkbaar hadden we geluk want eigenlijk was het binnen een half uurtje gepiept. Als je vooraf gezegd is dat het vaak twee uur in beslag neemt dan valt dat enorm mee natuurlijk. Vanaf de grens is het niet zo ver naar Vic Falls. Onderweg werd Riaan nog onaangenaam verrast door de politie. Met een lasergun hadden de agenten geconstateerd dat hij te hard reed. Omdat ik rechts voorin zat kon ik mooi zien hoe er even wat geld van eigenaar verwisselde en we konden verder zonder bekeuring. Tja, zo werkt dat. In Victoria Falls aangekomen zijn we eerst naar de campsite gegaan waar we onze intrek namen in huisjes voor vier personen. Daarna snel naar het kantoor van Shearwater, de plek waar je zo'n beetje alle activiteiten kunt boeken die hier maar te doen zijn. Het kantoor van Shearwater lag aan de hoofdstraat van Victoria Falls net als de campsite. Slechts een paar minuten lopen. Het plaatsje Victoria Falls is niet erg groot. De belangrijkste straat is op de foto hieronder te zien. Hier linksaf is de straat waaraan de campsite ligt en het kantoor van Shearwater. Rechtdoor is richting waterval en de grens met Zambia. top Bij dat kantoor van Shearwater zijn we dus eerst de activiteiten voor de volgende dag gaan regelen. Met een hele groep betekent dat meteen dat je de nodige tijd kwijt bent. Hoewel er volop personeel aanwezig was moest alles blijkbaar door één persoon geregeld worden. Een voordeel van Shearwater is dat je op een plaats tal van verschillende activiteiten kunt regelen. Ik besloot om een combi te nemen. Dat wil zeggen dat je uit een lijstje met mogelijkheden twee activiteiten uitzoekt voor 125 US Dollar. Ik koos voor een halve dag raften (in de ochtend) en 's middags een korte helikoptervlucht. Astrid, Marcel en Nico namen dezelfde combi. Mieke zou ook met 'onze' helikoptervlucht meegaan en Jaqueline, Dirk en Bart gingen ook mee raften. Normaal kost raften 85 USD en de korte vlucht 75 USD dus een combi bespaart je 35 USD. Daar krijg je dan gratis nog een sunset cruise bij, die wij overigens niet gedaan hebben omdat we al een andere cruise gingen doen. De meeste andere zouden ook een helikoptervlucht maken maar dan de lange versie. Verder werd ballonvaren en olifant rijden geboekt. Shearwater had dus een goede klant aan ons. top Na het boeken werd nog geld gewisseld en aangezien de Zimdollar niet veel waard is kreeg je een hele stapel biljetten in ruil voor 15 US Dollar. Daarna snel wat eten want we hadden nog meer te doen deze middag. Een booze-cruise in Zambia. We werden met een truck opgehaald bij de campsite om Zambia te bezoeken. Dat betekent weer eens door de douane maar dit keer ging dat nogal vlot. We hoefden zelf niet eens naar binnen. De chauffeur nam onze paspoorten mee en liet ze binnen afstempelen. Aan de Zambiaanse kant precies hetzelfde. In feite is die grenscontrole zo een wassen neus natuurlijk. Maar goed, de grensposten gepasseert gingen we eerst naar een parkje aan de Zambiaanse kant van de watervallen. top Van een hoogte van zo'n honderd meter stort het water naar beneden. top Achter deze op de voorgrond staande rotspartij, recht tegenover de drie watervallen hier in beeld, komt de Zambiaanse kant en de Zimbabwaanse kant bij elkaar. Het water stroomt dan verder door de machtige Zambezi rivier. Vanaf de Zambiaanse kant kun je goed zien dat de waterval aan de Zimbabwaanse kant een stuk groter en machtiger is, oordelend naar de hoeveelheid waterdamp die daar hangt. top Na het bezoek aan het parkje zijn we verder het land in gegaan om die booze-cruise mee te maken. Tijdens zo'n booze-cruise is het eten en drinken gratis (althans, bij de prijs inbegrepen). Zoveel eten en drinken als je wilt en kunt. Sterke drank is ook volop aanwezig, vandaar de naam; booze-cruise. Het is overigens een heel rustig en relaxed tochtje, voor mij eigenlijk te rustig. Had ik dit vooraf geweten dan was ik liever in Victoria Falls gebleven. De volgende dag zijn we eerst gaan raften op de Zambezi rivier (zie daarvoor de aparte pagina). Na het raften hadden we niet veel tijd over voor de volgende activiteit begon. Snel even opfrissen en verkleden dus om op tijd klaar te zijn voor de helikoptervlucht. Het is allemaal goed geregeld hier. Ook nu werden we weer bij de campsite opgehaald en naar het helikopterplatform gebracht, een kort ritje. Vanuit de lucht is de grandeur van de watervallen goed te zien. top Als je een totaalbeeld wilt krijgen van de Victoria falls dan moet je zeker zo'n vlucht maken. Vanuit de lucht is goed te zien hoe het water zich in een 1700 meter lange kloof stort. Het lijkt alsof de bovenloop van de watervallen erg rustig water is, toch moet dit schijn zijn gezien de hoeveelheid water die zich hier elke seconden naar beneden stort. top Ondanks de heersende droogte van dat moment zijn de watervallen nog altijd indrukwekkend.    over de Victoria watervallen. top Vanuit de helikopter heb je dus een schitterend zicht op de Victoria watervallen. Het maakt feitelijk niet uit waar je zit in de heli. Er worden meerdere rondjes boven de watervallen gemaakt, zowel linksom als rechtsom. Van beide zijden heb je dus altijd gedurende een deel van de vlucht onbelemmerd zicht. Zo'n doorkijkje is echter ook wel fraai. top Vanuit de lucht kun je ook dingen zien die anders niet opvallen. Zo zijn op een hele mooie manier deze zandbanken in de rivier te zien. Dat is iets wat je tijdens een boottochtje niet zult zien, zeker niet op deze manier. top Onderweg nog even een blik op het instrumentarium van de helikopter geworpen. Wij hadden voor een vlucht van een kwartier gekozen en in feite is dat lang genoeg om de waterval goed vanuit de lucht te zien. Als je nog meer van de omgeving wilt zien dan kun je beter de vlucht van een half uur nemen. Daar hangt natuurlijk ook wel een ander prijskaartje aan. Ons tochtje van een kwartier was overigens relatief goedkoop omdat wij hem in combinatie hadden geboekt met het raften. Dan krijg je aardige kortingen. top Na de helikoptervlucht werden we uiteraard weer terug gebracht naar de campsite waar we onmiddelijk taxi's hebben besteld om naar het Victoria Falls Park te gaan. Je kunt vanaf de campsite ook te voet naar dat parkje, dat zal zo'n 20-25 minuten lopen zijn. Het was echter al vier uur toen wij terug waren van het vliegen en aangezien het park om zes uur sluit moesten we wel taxi's nemen. Het is dan maar een ritje van een paar minuutjes. De taxichauffeurs beloofden om zes uur terug te zijn om ons terug te brengen. Het park kent een entree van niet minder dan 20 US Dollar. Nogal prijzig dus en we twijfelden toch wel sterk om zo'n bedrag neer te tellen. Toevallig kwamen Alice en Arjan net naar buiten en die overtuigden ons dat het parkje het geld zeker waard is. Wij zijn dus naar binnen gegaan en inderdaad, het is indrukwekkend genoeg om dat bedrag er voor te betalen. Zeker als je, in tegenstelling tot ons, eerder op de dag gaat en dus op je gemak rond kan lopen. top Wij hadden dus minder dan twee uurtjes om alles te zien en dan moet je echt niet te lang stil blijven staan bij de uitzichtpunten. Dan kun je het park nooit helemaal zien. Wij hadden nu eenmaal niet meer tijd, we hadden immers een druk programma gehad. De indrukken die je opdoet zijn er niet minder om. Deze kant, de Zimbabwaanse dus, overtreft de Zambiaanse kant volledig. De droogte zorgde er voor dat er dus minder water naar beneden stort en eigenlijk was dat een gelukje voor ons. De watervallen zijn er niet minder om maar er is heel weinig nevel. In perioden dat er een hoge waterstand is dan stuift het hier zo dat je echt regenkledij nodig hebt en amper kunt fotograferen. Nu was dat niet zo. Slechts op een paar plaatsen was het een soort motregen dat je voelde maar over het algemeen kon je overal droog blijven. Het meeste opstuivende water viel weer terug in de kloof en sloeg dus niet over de rand heen het land op. top Na ons bezoek aan het parkje moesten we weer snel terug naar het dorp voor de videopresentatie van het raften. Deze werd in een bar vertoond. Na die vertoning kon je foto's, de video en T-shirts kopen. Allemaal best prijzig natuurlijk maar het is een eenmalige uitgave voor een herinnering aan een geweldige dag. De video kostte 40 US Dollar. Als je die als groepje koopt en daarna kopieën maakt valt het per persoon nog wel mee. Deze dag bij Victoria Falls zat er weer op. Het was een enerverende dag geweest. De volgende ochtend, voor we Victoria Falls verlieten zijn een paar groepsleden, waaronder Tonny, nog in alle vroegte naar het parkje bij de waterval gegaan. Ze hebben daar de zonsopkomst mee kunnen maken. Hieronder een foto van Tonny van die zonsopkomst. En zeg nu zelf... Wat een plaatje! top De volgende twee dagen waren vooral reisdagen. Alleen bij Nata was nog de mogelijkheid om de grote zoutpannen te bezoeken maar daar had niemand zin in. Lekker bij het zwembad, relaxed luieren na een lange reisdag kreeg de voorkeur. Zelf heb ik de zoutvlakte in Bolivia al eens gezien dus ik voelde ook niet de behoefte om hier te gaan kijken. De laatste dag reden we naar Johannesburg waar we overdag verbleven bij een lodge vlak naast het vliegveld. Hier bestond de mogelijkheid om een georganiseerde tour te maken naar Soweto. Ik heb zelf die tour niet gemaakt maar ben met Arjan, Alice, Mia en Arie bij de lodge gebleven. Bart had wel meegewild maar moest de nieuwe reisbegeleider voor de volgende reis, die de volgende dag zou vertrekken, inwerken. De rest van de groep is wel naar Soweto gegaan. Marcel dus ook en die heeft daar de volgende foto's gemaakt. Hieronder een wijk in Soweto, het ziet eruit als barakken. top Ook hier kennen ze Dixies. Gelukkig maar want er zullen verder weinig voorzieningen zijn ben ik bang. top Een klein kind werpt een aandoenlijke blik in de camera. top Om ongeveer half zes ´s middags zijn we naar het vliegveld gebracht. Om half tien zouden we naar Londen vertrekken. Op het vliegveld nog even iets gegeten, een beetje winkeltjes bezocht en verder wachten op de vlucht. We vertrokken mooi op tijd en kwamen na elf uur vliegen in Londen aan. Hier hadden we een wachttijd van vier uur. Als je op de terugweg bent is dat best lang. De reis zit erop en dan wil je eigenlijk zo snel mogelijk thuis zijn. Om kwart voor twaalf begonnen we aan de laatste etappe; Londen-Amsterdam. Drie kwartier later zetten we weer voet op vaderlandse bodem. De bagage opwachten, wat nog best lang duurde, en dan afscheid nemen. Het is echt voorbij.